Според UNCTAD и IMF, во 73-75% од развојните земји каматните плаќања за долговите значително го намалуваат буџетот достапен за образование, здравство и климатски проекти.
Надворешниот долг на развојните земји достигна рекордни 11,4 трилиони долари, што претставува речиси 99% од нивните извозни приходи во некои случаи. Во септември 2025, 49% од земјите кои имаат право на поволни заеми од ММФ беа или во или блиску до состојба на долговна криза, а многу од нив се во таа позиција уште од 2018 година. UNCTAD повикува на нови механизми за олеснување на долговите и подготвува „Платформа на должниците“ која ќе биде лансирана на пролетните состаноци на ММФ и Светската банка во април 2026 во Вашингтон. Оваа ситуација ја влошува можноста за постигнување на развојните цели и климатските цели, принудувајќи ги владите да се задолжуваат само за да ги сервисираат постоечките долгови.
Овие вести продолжуваат да ја одразуваат комбинацијата од геополитички ризици (Иран и енергенси), структурни проблеми во приватниот кредит и фискални притисоци на глобално ниво.