Неколку спојувања на банки вредни повеќе милијарди евра ја зголемија вкупната вредност на прекуграничното банкарство во Европа на 17 милијарди евра минатата година, во споредба со 3,4 милијарди евра претходната година.

Прекуграничните спојувања на банки во ЕУ го достигнаа највисокото ниво од финансиската криза во 2008 година, бидејќи зголемувањето на профитот и цените на акциите во секторот означува крај на долг период на бавни трансакции.

Неколку спојувања на банки вредни повеќе милијарди евра ја зголемија вкупната вредност на прекуграничното банкарство во Европа на 17 милијарди евра минатата година, во споредба со 3,4 милијарди евра претходната година, според податоците доставени од Dealogic до Financial Times.

Со години, креаторите на политиките повикуваат на поголема консолидација на фрагментираниот банкарски пазар на ЕУ, за кој банкарските раководители велат дека е оптоварен со регулаторни пречки и политички отпор, што предизвикува секторот да заостанува уште повеќе зад поголемите американски конкуренти.

Против американската конкуренција

Иако напредокот во отстранувањето на бирократските пречки за паневропското банкарство е бавен, постојат индикации дека европските банки сепак продолжуваат да се шират преку границите преку преземања, пишува Фајненшл тајмс.

Извршната директорка на УниКредит, Андреа Орсел, која претходно повика на поголеми и посилни европски банки да се соочат со американските конкуренти, минатата недела изјави дека „конкурентскиот пејзаж драматично ќе се промени“, наведувајќи ги новите технологии и растот на финтех компаниите.

„Прилично сум уверен дека до 2030 година ќе има помалку банки. Ќе има победници и губитници, а разликата меѓу нив ќе биде многу, многу поголема. Некои ќе се консолидираат. Некои ќе исчезнат.“

Условите се сè уште поволни

Фернандо де ла Мора, ко-раководител на финансиски услуги во „Алварез и Марсал“, рече дека бранот банкарски зделки во ЕУ е поттикнат од повисоките пазарни вреднувања на секторот, стабилното макроекономско опкружување, ниските стапки на неплаќање и економиите на обем за големи ИТ инвестиции.

„Во стабилно макроекономско опкружување, без проблеми со кредитниот ризик и со високо ниво на технолошка трансформација, условите за поголема консолидација се сè уште многу поволни“, рече тој.

Продажбата на голем дел од полските операции на шпанската „Банко Сантандер“ на австриската „Ерсте банк“ за седум милијарди евра беше една од најголемите трансакции што минатата година ја турна прекуграничната консолидација на највисоко ниво од 2008 година, кога беа склучени вакви зделки во вредност од 19,5 милијарди евра.

Што е со вишокот капитал?

Меѓу другите спојувања во ЕУ минатата година беше аквизицијата на португалската „Ново Банко“ од страна на француската „БПЦЕ“ за 6,4 милијарди евра, која управува со мрежите на „Банк Популер“ и „Каис д’Епарњ“, како и преземањето на германската банка OЛБ од страна на француската „Кредит Мутуел“ за 1,8 милијарди евра.

Растот на банкарските спојувања во ЕУ е дел од поширок глобален тренд. Вредноста на банкарските спојувања и аквизиции на глобално ниво се зголеми повеќе од двојно минатата година на 190 милијарди долари, според неодамнешниот извештај на консултантската фирма „МекКинзи“.

Бројот на прекугранични банкарски спојувања во рамките на ЕУ остана релативно низок – само 19 беа регистрирани минатата година.

Хајдер Џумабхој, ко-раководител на групата финансиски институции во адвокатската фирма „Вајт енд Кејс“, рече дека 20-те најголеми банки во ЕУ акумулирале 600 милијарди долари вишок капитал во текот на изминатите три години, кој сакаат да го користат за трансакции. „Тоа не е ефикасно“, рече тој. „Затоа гледате зголемување на аквизициите, како на домашниот пазар, така и преку границите.“