Централните банки размислуваат дали да ги зголемат каматните стапки за борба против инфлацијата, но тоа ќе го сторат само ако утврдат дека наглиот пораст на трошоците за енергија предизвикан од војната во Иран ќе влијае на другите цени.
Креаторите на монетарната политика можеби се обидуваат со невозможното: да навлезат во психата на бизнис менаџерите, синдикатите и обичните домаќинства во реално време за да разберат како се справуваат со своите финансии за време на уште еден енергетски шок, објави „Ројтерс“.
Сепак, проблемот е што мерењето на ваквите параметри е многу тешко.
Иако централните банки имаат на располагање богатство од анкети, мерачи и индикатори, сите тие имаат „слепи точки“, ако не и целосни недостатоци. Од пандемијата на КОВИД, овие финансиски институции развија нови алатки за да ги пополнат празнините во податоците за трендовите на инфлацијата, но мерењето на очекувањата останува повеќе уметност отколку егзактна наука.
Тоа би можело да ја подигне скалата за зголемување на каматните стапки, бидејќи креаторите на монетарната политика се претпазливи во донесувањето одлуки врз основа на интуиција и обично претпочитаат да чекаат повеќе докази за да го намалат ризикот од грешка.
На пример, претставниците на „Банката на Канада“ признаа дека глобалната неизвесност значи дека тие „ќе мораат повеќе да се потпираат на проценка отколку вообичаено“ за да го исцртаат патот на економијата, според записникот од состанокот од 18 март на кој каматните стапки останаа непроменети.
Претседателот на „Федералната банка на резерви на САД“ во Ричмонд, Том Баркин, вели дека се обидува „да влезе во оние што ги одредуваат цените и да види како тие го гледаат тоа“.
„Се обидувам да ја проценам нивната доверба во моќта на одредувањето на цените“, рече тој.
Тој нагласи дека „зголемување на каматните стапки може да следи кога очекувањата за инфлација ќе почнат да се менуваат“.
„Не чувствувам дека е тоа случај сè уште“, рече Баркин, пренесе „Танјуг“.