Индија веќе не само што брзо расте. Индија почнува да го менува начинот на кој изгледа светската економија.
Според проекциите на ММФ и водечките глобални финансиски институции, земјата би можела да стане трета најголема економија во светот до 2031 година, зад САД и Кина, и да ги престигне Јапонија и Германија во однос на номиналниот БДП.
Тоа веќе не е амбициозна политичка реторика. Сè повеќе инвеститори, мултинационални компании и технолошки гиганти почнуваат да ја гледаат Индија како еден од клучните центри на идниот глобален раст.
Зад оваа промена не стои само големината на пазарот.
Тоа е комбинација од демографија, дигитализација, геополитички промени, вештачка интелигенција и реструктуирање на глобалните синџири на снабдување.
Светот забавува, Индија забрзува
Додека Европа влегува во период на побавен раст, Кина се соочува со демографски пад и криза со недвижности, а развиените економии се обидуваат да ја контролираат инфлацијата и долгот, Индија останува една од ретките големи економии што сè уште можат да одржат раст над шест проценти годишно.
Тоа е една од најважните глобални економски приказни денес.
ММФ проценува дека индиската економија ќе остане меѓу најбрзо растечките во светот дури и во текот на 2026 година, додека S&P Global проценува дека земјата би можела да расте во просек од 6,7 проценти годишно до крајот на деценијата.
Ваквите стапки на раст се речиси недостижни за повеќето големи економии денес.
Особено во свет кој влегува во ера на поскап капитал, геополитички блокови и побавна глобализација.
Демографијата станува економско оружје
Најголемиот адут на Индија не е само технологијата.
Најголемата предност на Индија е фактот што има младо население во време кога остатокот од светот старее.
Денес, земјата има повеќе од 1,4 милијарди жители и едно од најголемите популации во работоспособна возраст во светот.
Додека Европа и Јапонија влегуваат во сè посериозен проблем со недостиг на работна сила, Индија сè уште има милиони млади луѓе кои штотуку влегуваат на пазарот на трудот.
Ова драматично ја менува економската динамика.
Денес, западните економии трошат сè повеќе енергија за зачувување на постојниот систем. Индија истовремено гради нова индустриска и дигитална база.
Но, тука е скриен најголемиот ризик.
Доколку економијата не успее доволно брзо да создаде квалитетни работни места, огромното население може да стане социјален и политички проблем наместо развојна предност.
Затоа дебатата за Индија повеќе не е за тоа дали може да одржи високи стапки на раст.
Клучното прашање станува дали економскиот пораст може да се претвори во повисок животен стандард, посилна средна класа и доволно квалитетни работни места за стотици милиони луѓе кои влегуваат во нова фаза на потрошувачка и урбан развој.
Индија повеќе не е само аутсорсинг економија
Со години, глобалната перцепција за Индија беше релативно едноставна.
Евтина работна сила. Кол центри. ИТ поддршка. Аутсорсинг.
Тоа денес брзо се менува.
Индија станува многу поважна алка во глобалната дигитална економија.
Големите меѓународни компании сè повеќе отвораат високотехнолошки центри за развој на софтвер, вештачка интелигенција, финансии, облачна инфраструктура и истражување токму во индиските градови како што се Хајдерабад, Бангалор и Пуна.
Секторот на таканаречените глобални центри за способности расте особено брзо.
Ова се центри од кои меѓународните компании управуваат со сложени задачи како што се развојот на вештачка интелигенција, анализата на податоци, сајбер безбедноста и финансиските операции.
Тоа е голема промена.
Индија повеќе не извезува само евтина работна сила. Сè повеќе извезува знаење, инженерство и дигитална инфраструктура.