Македонската индустрија и натаму се соочува со намалување на бројот на вработени, покажуваат најновите податоци на Државниот завод за статистика. И во мај годинава е регистриран пад на бројот на работници, при што најизразено намалување има во рударството и во дел од традиционалните производствени дејности.

Според статистичките податоци, во мај 2026 година бројот на вработени во индустријата е помал за 2,6 проценти во споредба со истиот месец минатата година. Негативниот тренд е присутен и во периодот од јануари до мај, кога вкупниот број на работници е намален за 3 проценти на годишно ниво.

Најголем пад е забележан во секторот рударство и вадење камен, каде што бројот на вработени е намален за 7,3 проценти. Во рамките на секторот најизразено намалување има кај вадењето руди на метал, со пад од 8,8 проценти, додека помал број работници има и во дејностите поврзани со експлоатација на јаглен, лигнит и други минерални суровини.

Пад бележи и преработувачката индустрија, која вработува најголем дел од индустриската работна сила. Во овој сектор бројот на вработени е намален за 2,5 проценти, а најтешка е состојбата во трудоинтензивните гранки. Производството на облека има намалување од 11,9 проценти, производството на кожа и кожни производи 7,5 проценти, а преработката на дрво 7,2 проценти.

Од друга страна, дел од индустриските дејности бележат позитивни резултати. Најголем раст на бројот на вработени има во производството на тутунски производи – 16,9 проценти, потоа во производството на компјутерски, електронски и оптички производи со 13,4 проценти, како и во производството на пијалаци, каде што бројот на работници е зголемен за 3,5 проценти. Раст е регистриран и во производството на метали, гумени и пластични производи, како и во прехранбената индустрија.

Единствениот сектор кој бележи раст на годишно ниво е снабдувањето со електрична енергија, гас, пареа и климатизација, каде што бројот на вработени е зголемен за 1 процент.

Податоците укажуваат дека индустријата и понатаму се соочува со сериозни предизвици, меѓу кои недостигот на квалификувана работна сила, иселувањето на работоспособното население, автоматизацијата на производните процеси и намалената побарувачка во одредени гранки. Истовремено, високотехнолошките индустрии постепено отвораат нови работни места, но засега не успеваат целосно да го надоместат падот во традиционалните производствени сектори.