Северна Македонија забрзано чекори кон фискална нестабилност, со буџетски дефицит кој се очекува да надмине 3% од домашниот бруто-производ оваа година. Најновите предупредувања од Светската банка не оставаат простор за релаксираност, сместувајќи ја земјата на самиот врв според висината на дефицитот во регионот, рамо до рамо со Црна Гора и Србија.
Наместо консолидација, државната каса се соочува со сериозен притисок од наглото зголемување на јавните трошоци кои континуирано ги надминуваат буџетските приходи. Оваа финансиска празнина не е само обичен статистички податок, туку вклучен црвен аларм за одржливоста на македонската економија, која станува сè поранлива на надворешни шокови и подложна на внатрешно уривање.
Цената на неконтролираното трошење и растечкиот долг
Додека владите ширум целиот Западен Балкан издвојуваат значително повеќе средства и го поттикнуваат вкупниот раст на државното трошење, последиците веќе излегуваат на површина преку повторниот раст на вкупниот јавен долг. За македонскиот економски систем, ваквото алармантно проширување на дефицитот значи префрлање на огромни финансиски товари врз грбот на граѓаните и идните генерации. Кога зголеменото трошење создава сè поголеми финансиски празнини во националниот буџет, државата неминовно се врти кон нови задолжувања само за да ја одржи тековната ликвидност.
Доколку итно не се воспостави ригорозна контрола врз одлевањето на народните пари, ескалацијата на јавниот долг се заканува трајно да го парализира економскиот развој и да ја турне земјата во должничка спирала од која враќањето ќе биде исклучително болно.